Ανεβαίνω

Ο άνεμος με χτυπά σαν ερώτηση. Γιατί; Δεν ανεβαίνω για τη θέα. Ανεβαίνω για τη μάχη.

Να μετρηθώ με τον φόβο μου. Να δαμάσω το θηρίο που φωλιάζει στα σωθικά μου.

Το χιόνι με μαστιγώνει. Ο πάγος σκληρός σαν μοίρα. Τα δάχτυλα μουδιάζουν, μα η καρδιά πυρώνει.

Το βουνό δεν υπόσχεται τίποτα. Στέκει βουβό και απαιτεί.

Και τότε, λίγο πριν την κορφή, νιώθω το μεγάλο ρήγμα: ο άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος για άνεση· είναι φτιαγμένος για ανήφορο.

Και στη κορφή, καμιά κραυγή θριάμβου. Μονάχα ταπεινότητα. Δεν κατέκτησα την πέτρα. Κατέκτησα τις αδυναμίες μου.

Γιατί όποιος ανέβηκε αληθινά, έμαθε πως κι η πιο ψηλή κορφή δεν είναι εκεί πάνω, είναι μέσα του.

Popular posts from this blog

Ορεινά Χωριά της Ελλάδας

Image
  Ορεινή Ελλάδα. Τόπος προικισμένος από τη φύση και αδικημένος από τους ανθρώπους. Οικισμοί, άλλοτε γατζωμένοι σε βουνοπλαγιές σαν αετοφωλιές, κι άλλοτε κρυμμένοι μέσα σε χαράδρες και δάση. Χωριά χτισμένα από πέτρα, με τσίγκους ή κεραμίδια, που ίσα και τα διακρίνεις από μακριά, ενσωματωμένα αρμονικά στο φυσικό περιβάλλον. Όλα έχουν από μια μοναδική ιστορία να σου διηγηθούν. Όλα έχουν κάτι από το ένδοξο παρελθόν τους για να καμαρώσουν. Χωριά με μαραζωμένο παρόν και αμφίβολο μέλλον. Έρημα χωριά, με λιγοστούς γέροντες που φυλάττουν Θερμοπύλες, κλειστά σχολεία, γήπεδα χορταριασμένα, που περιμένουν τους νέους που δεν ήρθαν ποτέ. Ορεινά χωριά της Ελλάδας. Βυθισμένα στη σιωπή της εγκατάλειψης, που όμως εξακολουθούν να στέκονται εκεί, προκλητικά όμορφα, για να θυμίζουν στους νεότερους ότι υπάρχουν κι άλλοι τόποι όπου μπορεί να ζήσει το ανθρώπινο είδος.  
Read more

Αντί προλόγου

Image
  “…Κάθε άρτιος άνθρωπος έχει μέσα του, στην καρδιά της καρδιάς του, ένα κέντρο μυστικό και γύρα του περιστρέφονται τα πάντα· ο μυστικός αυτός στρόβιλος δίνει ενότητα στο στοχασμό και στην πράξη μας, και μας βοηθάει να βρούμε ή να εφεύρουμε την αρμονία του κόσμου. Άλλοι έχουν τον έρωτα, άλλοι τη δίψα της μάθησης, άλλοι την καλοσύνη ή την ομορφιά· ή τη λαχτάρα του χρυσαφιού και της εξουσίας· κι όλα τ’ αξιολογούν και τα υποτάζουν στο κεντρικό τους αυτό πάθος. Αλίμονο στον άνθρωπο που μέσα του δε νιώθει να τον κυβερνάει ένας απόλυτος μονάρχης· η ζωή του κατασκορπίζεται ακυβέρνητη κι ασυνάρτητη σε όλους τους ανέμους. Να γιατί όλη μας η ζωή, παππού, ήταν ανήφορος· ανήφορος και γκρεμός κι ερημία· κινήσαμε με πολλούς συναγωνιστές, με ιδέες πολλές, συνοδεία μεγάλη· μα όσο ανηφορίζαμε κι η κορφή μετατοπίζουνταν κι αλάργαινε, συναγωνιστές κι ιδέες κι ελπίδες μας αποχαιρετούσαν, λαχάνιαζαν, δεν ήθελαν, δεν μπορούσαν ν’ ανέβουν πιο απάνω· κι απομέναμε μονάχοι με τα μάτια καρφωμένα στην...
Read more

Η βιογραφία του Sir Edmund Hillary (1919-2008)

Image
«Κανείς δεν ανεβαίνει βουνά για επιστημονικούς σκοπούς, αλλά για την πλάκα! Στο τέλος δεν είναι το βουνό που κατακτούμε, αλλά ο εαυτός μας» είχε πει ο Edmund Hillary, ο διασημότερος Νεοζηλανδός του 20ού αιώνα και η μοναδική εν ζωή προσωπικότητα που έχει φιλοξενηθεί σε χαρτονόμισμα της πατρίδας του. Ο Sir Edmund Percival Hillary γεννήθηκε σε ένα μικρό αγρόκτημα στο Auckland της Νέας Ζηλανδίας, στις 20 Ιουλίου του 1919. Ο πατέρας του Percival Hillary υπήρξε επί σειρά ετών εκδότης και αρθρογράφος της τοπικής εφημερίδας North Auckland Times του χωριού Tuakau, καθώς και μελισσοκόμος, ενώ η μητέρα του Gertrude Hillary εργαζόταν ως δασκάλα. Είχε μια μεγαλύτερη αδερφή την June κι έναν μικρότερο αδερφό τον Rex. Ο μοναχικός έφηβος Hillary αναγκαζόταν να διανύει απόσταση τεσσάρων ωρών καθημερινά για να πηγαινοέρχεται στο σχολείο με μοναδική παρέα στο βαγόνι του τρένου τα βιβλία εξερευνήσεων που δανειζόταν καθημερινά από τη βιβλιοθήκη. Μέτριος μαθητής και ντροπαλό παιδί, αλλά πάντα μαχητικό πνεύμ...
Read more